Cadeaubon

In hun reactie schrijven ze onder meer:

“Wanneer er vragen komen over leveranciers en productiedetails, is het vragen naar context en het werken met een NDA een gangbare werkwijze bij gevoelige toeleveringsinformatie.”

Laat dit voor iedereen die dit leest duidelijk zijn.

Ik heb nooit gevraagd naar leveranciers, contracten of gevoelige toeleveringsinformatie.

In mijn e-mails heb ik meerdere keren expliciet aangegeven dat ik geen bedrijfsgevoelige informatie vraag.

Wat ik gevraagd heb is eenvoudig:

de objectieve documentatie die hun claim “microplasticvrij” onderbouwt.

Bijvoorbeeld:
• een migratierapport
• een materiaaltest
• een laboratoriumanalyse van de verpakking

Dit zijn standaarddocumenten wanneer een verpakking wordt getest of wanneer sterke milieuclaims worden gemaakt.

Tot op vandaag is er nog steeds geen enkel technisch document gedeeld dat de claim “microplasticvrij” onderbouwt.

Ryve stelt in hun reactie ook:

“De potjes zijn biologisch afbreekbaar, vastgelegd in de documentatie van onze producenten en in lijn met de geldende Europese normen voor materiaalveiligheid. Dit is geen marketingtaal; het is een technische werkelijkheid.”

Maar precies daar zit een belangrijk verschil.

Uit ervaring in de sector weet ik dat verklaringen van producenten over materialen niet automatisch betekenen dat een verpakking effectief geen microplastics kan vrijgeven. Zulke uitspraken worden pas echt onderbouwd wanneer effectieve migratie- of materiaaltesten dit aantonen.

Pas wanneer dergelijke testen uitgevoerd zijn en aantonen dat er geen relevante migratie of microplasticvorming optreedt, kan een bedrijf een claim zoals “microplasticvrij” met zekerheid communiceren.

Dat is precies waarom transparantie over testresultaten zo belangrijk is.

Wanneer een verpakking effectief getest is en aantoonbaar geen microplastics vrijgeeft, zou het delen van een migratie- of testrapport alle twijfel onmiddellijk wegnemen.

Tot vandaag is dat niet gebeurd.

Wat het nog opmerkelijker maakt, is dat Ryve in hun reactie ook schrijft:

“Wij steken elke dag ons hart en ziel in dit merk; voor de vrouwen die ons vertrouwen, voor de kwaliteit van elk product, en voor de eerlijkheid waarmee we communiceren.”

Maar wanneer een merk een sterke gezondheids- en milieuclaim gebruikt zoals “microplasticvrij”, lijkt het redelijk dat de onderliggende testdocumentatie transparant beschikbaar kan zijn wanneer consumenten hiernaar vragen.

Tot zolang dat niet gebeurt, lijkt het mij logisch dat consumenten kritisch blijven tegenover dergelijke claims.

Ik zal deze kwestie daarom ook voorleggen aan relevante consumenten- en markttoezichtinstanties zodat kan worden beoordeeld of dergelijke milieuclaims voldoende onderbouwd zijn.

Transparantie over zulke claims zou immers de norm moeten zijn.